
หลายคนก็คงสงสัยกันอยู่ว่า เพราะอะไรคนกตัญญู จึงมักได้ดีเหมือน มีสิ่งที่มองไม่เห็นคอยช่วยอยู่ตลอด และก่อนจะอธิบายว่าเป็นเพราะอะไร ดังนั้นเรามาล องคิดดูว่า
ใครที่เป็นผู้มีพระคุณกับเราที่สุด ก็พ่อแม่ไงล่ะ มันคือความรักที่แท้จริงเมื่อรู้อย่างนี้แล้ว ทำไมล่ะ จึงจะไม่ตอบแทนพระคุณ ถ้าใครได้ตอบแทนคุณพ่อแม่จิตที่เป็นกุศลนั้น จะส่งออกมาจากใจที่บริสุทธิ์ หลายๆ ท่านที่ได้ดีในวันนี้
มันก็เพราะตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดีพอเราคิดดีทำดี มันก็จะมีแต่สิ่งดีๆ เข้ามา และในเรื่องไม่ดีนั้น มันก็จะทุเลาลงคำโบราณเขากล่าวว่า พ่อแม่มีพระคุณเหนือกว่าขุนเขา บุญคุณนี้ ใช้ยังไงก็ไม่หมด
ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ เป็นสิ่งที่ดี มันเป็นบุญที่ยิ่งใหญ่กว่าการทำบุญไหนๆเพราะเวลาอยู่ในเหตุก ารณ์ต่างๆ ที่ไม่เป็นดังใจ มันจะมีเรื่องบังเอิญ ทำให้คลาดแคล้วอะไรที่มองไม่เห็น ก็ใช่ว่ามันจะไม่มีจริง บิดามารดานั้นก็เปรียบเสมือน พระอรหันต์ในบ้าน
เพราะงั้น การที่ได้ดูแลพระอรหันต์ ก็บุญมหาศ าลเลยล่ะ แต่ก็นะ ควรระวั งหากทำตรงกันข้ามนั่นคือ อกตัญญู พูดจาไม่ดี ผลกร ร มก็จะหนักมาก จิตของพ่อแม่ที่มีต่อลูกนั้น ก็เหมือนจิตพระอรหันต์ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบก ฉะนั้น ทำบุญกับพ่อแม่ จึงเหมือนทำบุญ
กับพระอรหันต์ เจริญรุ่งเรือง ก้าวหน้าในชีวิตได้ จำไว้ว่า ไม่ว่ากับใครก็ตามถ้ากตัญญูรู้คุณ มักจะเจริญก้าวหน้ากันทุกคน เพื่อนๆ หรือคนรอบข้างที่เห็นให้เงินแม่ในทุกๆ เดือนพาท่านไปโน่นนี่ ไปไหว้พระ ถวายสังฆทาน ทาน อ า ห า ร ดีๆ
ซื้อของใช้ให้ ทำให้ท่านไม่ลำบาก ดูแลท่าน เวลาท่านไม่สบาย แบบนี้ถือว่ากตัญญูและคนเหล่าแหละ จะเหมือนมีเทวดา คอยปกป้ องคุ้มครองอยู่กลายเป็นคนคิดดี ทำดี และผลบุญก็จะดึงดูด สิ่งดีๆ มาหาเสมอ นำพาคนดีๆ เข้ามาหา
คนที่ศีลเสมอกัน ก็จะเข้ากันได้ กลับกันคนที่ไม่รู้จักคุณ คนก็จะค่อยๆ ห่างออกไปจากชีวิตเช่นกัน ทำให้คนรอบตัวเรา มีแต่คนดีๆ ที่ศีลเสมอกันและเข้ากันได้ดีชีวิตมีแต่สิ่งดีๆ เปลี่ยนงาน ก็ได้งานกับบริษัทใหญ่ เพื่อนฝูงเจ้านายรัก
คอยช่วยเหลือทุกอย่าง เสมือนก ฎแห่งแร งดึงดูด ที่เราใช้ไปโดยไม่รู้ว่าเรามีเมื่อทำดีกับพ่อแม่ แม้คนอื่นจะไม่สังเกตเห็นแต่เรารับรู้มันได้กลับกันถ้าทำไม่ดีกับพ่อแม่ มีหรือ ที่จะปิ ดบังไว้ได้
ตอนที่ไม่มีเงิน คนแรกที่คิดถึงคือ พ่อแม่
พอมีเงิน…คนแรก ที่คิดถึงคือแฟนและเพื่อน
อย ากได้รถ…คนแรกที่นึกถึงคือ พ่อแม่
แล้วพอมีรถ…คนแรกที่ จะไปรับคือแฟนและเพื่อน
ร้ าน อ า ห า ร หรูๆ…มีไว้สำหรับแฟน ส่วนร้าน อ า ห า ร มื้อธรรมดาๆ
บนโต๊ะที่บ้าน…มีสำหรับพ่อแม่อย่างนั้นหรือ
พ่อแม่คิดบัญชีค่าใช้จ่ายก่อนนอน…ส่วนลูก นอนคุยโทรศั พท์ก่อนนอน
บอกแฟนหลับฝันดี มีความสุข บอกรักกัน
ตอนที่เรามีความสุข…มักจะมองหาแฟนและเพื่อน
ตอนมีความทุกข์มักให้พ่อและแม่ ปลอบใจ
เมื่อประสบความสำเร็จ ก็มักมองหาแฟน มองหาเพื่อนเพื่อฉลอง
แต่คนที่ดีใจ คือพ่อและแม่ แต่…พ่อและแม่กลับกลายเป็น
คนที่ลูกมองข้ามไป พ่อและแม่กลับมาจากทำงาน นอนหลับเก็บแร ง
ไว้ทำงาน เพื่อแลกความสุขของลูก พ่อและแม่ตำหนิตักเตือน
เพราะบางครั้งเต็มไปด้วยความห่วงใย แต่ลูกคิดว่า ที่พ่อแม่พูด
เป็นแค่เรื่องไร้ ส า ร ะ เลยไม่สนใจ พ่อแม่คือผู้ที่ยืนเคียงข้างลูก
จวบจนวันสุดท้าย แต่คนเป็ลูกกำลังคิดถึงสิ่งใดกัน
ฉะนั้น จงคิดใหม่ทำใหม่ เพื่อพ่อแม่ ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ตอบแทนท่าน
ที่มา : ส่องโลกกว้าง